Luang Namtha
Hello,
Na een lange,vermoeiende rit uiteindelijk onze rugzakken kunnen uitladen in een sfeervol verblijfje.
Na een verfrissende douche zijn we met onze Engelse vrienden een leuke wandeling gaan maken, op zoek naar een waterval die we niet gevonden hebben.
Daarna nog even zitten bijkletsen, want onze vrienden vertrokken de volgende ochtend naar Vang Vieng.
Wij hadden besloten om een etnic village te gaan bezoeken en een kajaktocht te doen van 5 uur.
De volgende dag vroeg uit te veren en samen met 4 Canadezen en 1 Hollandse naar het dorp waar we verschillende ambachten uitprobeerden bij de lokale mensen. Zo was er een smid die messen maakte en een vrouw die de rijst scheidde van het kaf op een heel primitieve, maar doeltreffende manier.
Daarna konden we nog zien hoe men papier maakte op basis van rubber.
Dan zijn we met z'n allen vertokken naar de startplaats van onze kajaktocht. Daar kregen we alle benodigheden, zoals helm,reddingsvest en waterdichte zak wat achteraf bekeken wel nodig was voor ons. 1 ding weten we zeker, we zijn geen medaillekandidaten in het kajakken. Bovendien was dit echt wel een serieuze relatietest.
De tocht was goed begonnen en tot aan het Eten geen vuiltje aan de lucht. Eerst nog samen met de bende een lekkere maaltijd mogen nuttigen aan de rand van de oever.
Daarna werd het water precies ietske wilder, maar in het begin geen probleem. Toen begon de eerste miserie door enkele keren vast te zitten, wat uitmondde tot heel veel frustatie en discussies van bedenkelijk niveau.
Uiteindelijk besloten dat mister Buffalo werd gepromoveerd tot kapitein van de kajak.
Het ging fantastisch tot ik werd verrast door een hevige draaikolk en een grote steen waar we zijn tegengesmakt, met als gevolg dat de kajak kapseisde. Uiteindelijk na lang zoeken en met hulp van de groep hebben we alles in perfecte staat teruggevonden. Ondertussen was ik gedegradeerd tot knecht, maar het werd er allesbehalve beter op en we hadden toch nog zo'n 10 km voor de boeg.
Volgens de groep waren we geboren entertainers, ze dachten zelfs dat we waren ingehuurd en konden met hun pret geen blijf
Uiteindelijk de finish gehaald en met de tuktuk naar het hotel, waar we dan met de groep van prille twintigers nog ietske gingen Eten en drinken. Dat ging ons al een heel stuk beter af. Uiteindelijk nog een schitterende avond gehad met alles erop en eraan.
Rond half 2 ons bedje in, om dan de volgende ochtend rond 8 u de bus te nemen naar onze volgende bestemming Nong Khiaw. Een ritje waar het laatste nog niet over verteld is.
Maar dat hoor je wel in de volgende aflevering
Groetjes aan iedereen die ons dierbaar is.
Tom en Marijke
Reacties
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}